درمان اختلالات مرتبط با تروما - برنامه بستری

درمان بستری محرمانه اختلالات مرتبط با تروما در شرایط بالینی تحت نظارت روان‌پزشکی و روان‌درمانی مستمر. درمان به سمت تثبیت سیستم عصبی، کاهش علائم پس از تروما و پردازش ایمن تجربیات تروماتیک هدایت می‌شود.

درمان اختلالات روانی

اختلالات مرتبط با تروما چیست

اختلالات مرتبط با تروما گروهی از بیماری‌های روانی هستند که در پی تجربیاتی که از ظرفیت انطباقی روان فراتر می‌روند - مانند خشونت، تصادفات، تهدید ناگهانی برای جان، قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض استرس، غفلت یا تروما رابطه‌ای - ایجاد می‌شوند. هر تروما به اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) منجر نمی‌شود. بسیاری از افراد علائم پس از تروما ماندگاری را تجربه می‌کنند که معیارهای کامل PTSD را برآورده نمی‌کنند اما عملکرد عاطفی، رابطه‌ای و حرفه‌ای را به طور قابل‌توجهی مختل می‌کنند.

زمان نیاز به مراقبت پزشکی اورژانسی

در صورت بروز افکار خودکشی، از دست دادن تماس با واقعیت، روان‌پریشی حاد یا تصاعد سریع اضطراب، نیاز به مراقبت پزشکی اورژانسی است. با اورژانس شماره ۱۱۵ تماس بگیرید.

اختلالات پس از تروما: دیدگاه بالینی

از دیدگاه بالینی، تروما به اختلال تنظیم دائمی سیستم عصبی، واکنش‌پذیری بیش از حد به استرس، اختلال در یکپارچگی هیجانات و حافظه، و از دست دادن احساس امنیت روانی منجر می‌شود. علائم ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها ادامه یابند، به‌ویژه زمانی که تروما مزمن، رابطه‌ای یا رشدی بوده است.

انواع اختلالات مرتبط با تروما

اختلالات پس از تروما ممکن است شامل واکنش‌های پس از تروما که معیارهای کامل PTSD را برآورده نمی‌کنند، اختلالات سازگاری با پایه تروماتیک، اختلالات اضطرابی ثانویه به تروما، افسردگی پس از تروما، اختلالات تجزیه‌ای، و واکنش‌های پیچیده پس از تروما (cPTSD) باشند. هر مورد نیازمند ارزیابی بالینی فردی است.

علائم اختلالات مرتبط با تروما

علائم عاطفی و روان‌شناختی

• اضطراب یا تنش مزمن
• بیش‌هوشیاری
• احساس تهدید
• تحریک‌پذیری یا انفجارهای هیجانی
• خلق پایین
• احساس گناه یا شرم

علائم شناختی

• خاطرات مزاحم
• دشواری در تمرکز
• اختلالات حافظه
• مسخ واقعیت یا مسخ شخصیت

علائم جسمانی

• بی‌خوابی
• سردرد و تنش عضلانی
• تپش قلب
• اختلالات گوارشی
• خستگی مزمن

درمان تروما در Zeus Detox & Rehab

درمان به صورت بستری در چارچوب مراقبت سلامت روان در محیطی بالینی ایمن و کنترل‌شده ارائه می‌شود. فرایند درمانی بر تثبیت روان‌شناختی تمرکز دارد نه رویارویی بیمار با تروما بدون آمادگی کافی. مراقبت توسط تیمی از روان‌پزشکان، روان‌شناسان بالینی و روان‌درمانگرانی که با رویکرد آگاه از تروما کار می‌کنند ارائه می‌شود.

مدل درمان یکپارچه تروما

درمان ممکن است شامل تثبیت سیستم عصبی، تنظیم خواب و تنش، روان‌درمانی فردی، درمان متمرکز بر امنیت و منابع، درمان اختلالات روانی همزمان، و کار تدریجی بر تجربه تروماتیک باشد. دارودرمانی فقط زمانی استفاده می‌شود که از نظر بالینی توجیه داشته باشد.

موارد درمان بستری تروما

درمان بستری ممکن است زمانی مناسب باشد که علائم پس از تروما شدید و ماندگار باشند، بی‌سازمانی عملکردی وجود داشته باشد، درمان سرپایی ناکارآمد باشد، بی‌خوابی و اختلال هیجانی شدید وجود داشته باشد، یا اعتیادها یا اختلالات خلقی همزمان وجود داشته باشند.

سطح دیگری از مراقبت در حالت روان‌پریشی حاد، خطر فوری برای جان، نیاز به بستری بسته، یا عدم رضایت به درمان بستری لازم است. هر تصمیم با ارزیابی بالینی فردی آغاز می‌شود.