Naltrexon implantaat

Naltrexon is het tegenovergestelde van methadon en buprenorfine

Dit is de verwarring die het vaakst voorkomt, en het is de moeite waard haar meteen weg te nemen, want de consequentie is ernstig.

Bij onderhoudsbehandeling wordt methadon of buprenorfine gegeven, onder meer als Suboxone. Dat zijn agonisten: stoffen die op de opioïdreceptoren werken en de onthouding onderdrukken zolang de patiënt in het programma zit. Naltrexon is een antagonist: het sluit diezelfde receptoren af in plaats van erop te werken.

In de praktijk betekent dat drie dingen. Naltrexon onderdrukt de onthouding niet, het veronderstelt dat de ontgifting al is afgerond, en het kan niet naast een onderhoudsbehandeling worden gebruikt. Naltrexon krijgen terwijl er nog methadon of buprenorfine in het lichaam zit, lokt een acute onthoudingsreactie uit. Gebruikt u nu methadon of Suboxone, dan is dit eerst een vraag voor uw eigen behandelaar.

Naltrexon bij verslaving is niet Mysimba en niet LDN

Zoekt u op naltrexon, dan kunt u drie heel verschillende dingen bedoelen, en de zoekmachine scheidt ze niet. Wij zetten dat hier bovenaan uiteen, zodat u snel weet of deze pagina over u gaat.

Wij behandelen verslaving. Gaat uw vraag over gewicht of over LDN, dan zijn wij het verkeerde adres, en dan bespaart u tijd door hier te stoppen met lezen.

In Nederland en België bestaat naltrexon als tablet, niet als implantaat

Naltrexon in tabletvorm wordt binnen de reguliere zorg voorgeschreven bij alcoholverslaving. Het implantaat bestaat daarentegen niet binnen de Nederlandse of Belgische zorg. Onderhuidse implantatie is een Poolse en Midden-Europese praktijk, en dat is de reden dat men ervoor reist.

Wilt u alleen naltrexon, dan hoeft u dus nergens naartoe. De route loopt via de huisarts naar de verslavingszorg, en het middel valt onder de verzekering. Wat het implantaat onderscheidt, is dat het gedurende ongeveer drie maanden geen dagelijkse beslissing vraagt.

Let op de schrijfwijze: in correct Nederlands schrijft men het aaneen, als naltrexonimplantaat. Los geschreven, als naltrexon implantaat, is het de vorm waarin er doorgaans naar gezocht wordt. Het gaat om hetzelfde.

Wat naltrexon is en waarvoor het wordt gebruikt

Naltrexon behoort tot de groep opioïdreceptorantagonisten. Het wordt gebruikt bij de behandeling van alcoholverslaving en, na volledige ontgifting, bij opioïdverslaving. In geselecteerde klinische situaties kan het de abstinentie ondersteunen en het risico op terugval verkleinen.

Het middel geeft geen euforiserend effect, is niet verslavend en leidt niet tot tolerantieopbouw. Dat onderscheidt het van de stoffen die bij onderhoudsbehandeling worden gebruikt, namelijk methadon en buprenorfine.

In Nederland en België is de stof bekend onder namen als Nalorex en het oudere Revia. De werkzame stof is in alle gevallen dezelfde.

Hoe naltrexon werkt

Het middel bezet de opioïdreceptoren in de hersenen en blokkeert de toegang ertoe. Het gevolg is dat de belonende werking van alcohol en opioïden verzwakt of uitblijft. Een stof die tijdens de werking van het middel wordt gebruikt, geeft niet het verwachte effect.

Wat een naltrexon implantaat is

Het implantaat is een langwerkende, afbreekbare vorm van het middel die bij een korte ingreep door een arts onder de huid wordt geplaatst. De stof komt geleidelijk vrij gedurende ongeveer 90 dagen.

• doorlopende werking zonder dagelijkse tabletinname
• geen mogelijkheid om een dosis over te slaan
• hoeft niet verwijderd te worden als de werking voorbij is
• tijdelijke werking, wat vraagt dat het vervolg wordt gepland

Implantaat, injectie of tabletten

Naltrexon bestaat in drie vormen, en patiënten vragen ernaar door elkaar, vaak met het woord injectie voor alle drie. De werkzame stof is dezelfde; wat verschilt is de toediening en hoe lang het middel in het lichaam blijft.

De keuze van de vorm ligt bij de arts en hangt onder meer af van de vraag of de patiënt orale medicatie regelmatig kan innemen. De meest voorkomende reden om voor het implantaat te kiezen is juist de moeite met de dagelijkse dosis, en niet een verschil in werkingssterkte.

Kan ik naltrexon gewoon kopen

Tabletten zijn in Nederland en België op recept verkrijgbaar via de apotheek en dat is de goedkoopste vorm. Zoekt u die, dan is de apotheek het juiste adres en niet onze kliniek. Een implantaat is geen doosje medicijnen maar een ingreep, en dat is in een apotheek niet te koop.

Naltrexon bij alcoholverslaving

Dit is de meest voorkomende toepassing en de best onderbouwde. Naltrexon dempt de belonende werking van alcohol, dus juist dat gevoel waardoor het eerste glas het vijfde wordt.

Het gevolg is praktisch. Een terugval geeft niet hetzelfde effect, en de drempel om door te drinken wordt makkelijker te weerstaan. Het neemt de drang niet weg en maakt niemand nuchter, maar het haalt een deel weg van wat het drinken gaande houdt.

Anders dan disulfiram geeft naltrexon geen heftige reactie als de patiënt drinkt. Dat betekent ook dat het gegeven kan worden aan patiënten die nog geen volledige abstinentie hebben bereikt, wat bij disulfiram niet kan. Meer over het programma zelf op de pagina over behandeling van alcoholverslaving.

Naltrexon bijwerkingen

De meest voorkomende klachten treden op in de eerste weken en nemen daarna vaak af.

• misselijkheid, de meest voorkomende bijwerking in het begin
• hoofdpijn en duizeligheid
• vermoeidheid en slaapproblemen
• onrust, somberheid of prikkelbaarheid
• gewrichts- en spierpijn
• zelden leverafwijkingen, waarvoor controle van de leverwaarden nodig is

Leverafwijkingen zijn de reden dat de leverfunctie vóór de behandeling wordt beoordeeld. Treden geelverkleuring van huid of oogwit, donkere urine of aanhoudende vermoeidheid op, neem dan contact op met een arts, ongeacht de toedieningsvorm.

Bij het implantaat komen plaatselijke klachten op de implantatieplaats erbij, die verderop worden beschreven.

Wat een naltrexon implantaat kost

Drie dingen die de patiënt moet weten

Dit zijn punten die specifiek zijn voor naltrexon en die bij andere ondersteunende methoden niet spelen. Ze overslaan is een reëel gevaar.

Het middel geven vóór de ontgifting is afgerond

Zitten er nog opioïden in het lichaam, dan verdringt naltrexon ze van de receptoren en lokt het een onthoudingssyndroom uit met een plotseling begin en een hoge intensiteit. Daarom is bevestigde voltooide ontgifting een absolute voorwaarde en geen formaliteit. Hetzelfde geldt voor patiënten die methadon of buprenorfine gebruiken.

Verlaagde tolerantie als de werking van het implantaat afloopt

Gedurende de hele werkingsduur zijn de receptoren geblokkeerd en daalt de tolerantie voor opioïden. Terugkeren naar een eerdere dosis nadat het implantaat is uitgewerkt, betekent een reëel risico op vergiftiging en ademstilstand. Dat moment vraagt geplande begeleiding en niet dat de patiënt aan zichzelf wordt overgelaten.

Blokkade van opioïde pijnstillers

Opioïde pijnstillers werken niet op de gebruikelijke manier zolang naltrexon actief is. Dat is van belang bij een ongeval, een operatie en in de ambulancezorg. De patiënt hoort informatie over het middel bij zich te dragen en die aan zorgverleners te geven.

Zo verloopt de ingreep

De ingreep verloopt in drie stappen. De beoordeling is onderdeel van de procedure en geen voorportaal ervan.

• Medische beoordeling. Anamnese, doornemen van eerdere behandeling, uitsluiten van contra-indicaties, bevestigde nuchterheid en het doornemen van werking en beperkingen van de methode
• Implantatie. Ingreep onder plaatselijke verdoving, in steriele omstandigheden, gewoonlijk 20 tot 30 minuten
• Instructies achteraf. Wondverzorging, beperkingen in belasting, tijdstip van controle en een plan voor de periode nadat het middel is uitgewerkt

Werkt naltrexon tegen cocaïne en andere stimulantia

Naltrexon blokkeert niet de receptoren waarop cocaïne, amfetamine of mefedron werken. In die zin is het geen blokkade die vergelijkbaar is met die bij opioïden.

Het punt is echter dat het opioïdsysteem meedoet bij het ontstaan van het lustgevoel ook na andere stoffen. Blokkade van de opioïdreceptoren kan de belonende component in hun werking daarom indirect verzwakken, en dat is onderwerp van klinisch onderzoek.

De werkzame stof is hetzelfde naltrexon ongeacht de vorm, en de blokkade van de opioïdreceptoren is gemeenschappelijk. Het verschil betreft de toediening en de snelheid van afgifte. De genoemde onderzoeken werden gedaan met de orale vorm en met de intramusculaire depotvorm, en daarop hebben de resultaten betrekking.

Waarom patiënten die cocaïne gebruiken er baat bij hebben

Cocaïnegebruik komt zelden op zichzelf voor. Bij de meeste patiënten gaat het samen met alcohol, vaak in dezelfde episode, omdat alcohol de onaangename terugval na het stimulans verzacht. Het onderzoek naar naltrexon in deze groep werd juist gedaan bij mensen die tegelijk aan beide stoffen verslaafd waren.

Hier is het mechanisme eenduidig. Naltrexon werkt op de alcoholcomponent, en alcohol is een van de sterkste triggers voor terugkeer naar cocaïne. Minder drinken vermindert daarmee het aantal situaties waarin naar het stimulans wordt gegrepen, ook al blokkeert het middel de werking ervan niet.

Daar komt een waarneming uit onze eigen praktijk bij: patiënten die zich melden vanwege cocaïne beschrijven minder intense episodes na de ingreep. Dat is klinische ervaring en geen onderzoeksresultaat, en zo hoort het in de afweging mee te wegen.

Bij verslaving aan stimulantia blijft de basis dus behandeling van cocaïneverslaving op grond van psychotherapie. Eventueel gebruik van naltrexon buiten de geregistreerde indicatie is een beslissing van de arts, individueel genomen en door te nemen met de patiënt.

Naltrexon en disulfiram, twee verschillende methoden

Beide worden soms implantaat genoemd, maar het mechanisme is tegengesteld, en ze door elkaar halen leidt tot verkeerde verwachtingen.

De andere methode staat beschreven op de pagina over het disulfiramimplantaat.

Voor wie het implantaat overwogen kan worden en voor wie niet

Elk geval wordt individueel beoordeeld en de beslissing ligt bij de arts. Is de ontgifting nog niet afgerond, dan is de eerste stap een alcoholontgifting of een drugsontgifting onder medisch toezicht.

Lokale complicaties bij het implantaat

Zoals elke medische procedure gaat de implantatie gepaard met een risico op complicaties.

• pijn, zwelling of roodheid op de implantatieplaats
• ontstekingsreactie of wondinfectie
• allergische reactie op het middel of op het implantaatmateriaal
• algemene klachten, waaronder misselijkheid en hoofdpijn

Bij verontrustende verschijnselen moet de patiënt onmiddellijk contact opnemen met een arts en niet zelf de wond gaan behandelen.

Naltrexon in een samenhangend behandelplan

Het implantaat is geen zelfstandige behandeling van de verslaving. Het is een steun binnen een breder plan en heeft alleen in die vorm klinische betekenis.

• behandeling in klinische opname of ambulant
• psychotherapie bij verslaving
• plan voor terugvalpreventie
• psychiatrische zorg wanneer er gelijktijdig psychische problematiek is

De uitkomst hangt af van het geheel, niet van het implantaat zelf. De ongeveer drie maanden dat het middel werkt zijn de tijd die gebruikt hoort te worden om op te bouwen wat daarna moet functioneren.

De reguliere zorg en particuliere behandeling

De vraag naar kosteloze hulp is een van de meest gestelde, dus wij beantwoorden haar rechtstreeks. In Nederland loopt de route via de huisarts naar de reguliere verslavingszorg, in België via de huisarts of een centrum voor geestelijke gezondheidszorg. Naltrexon in tabletvorm wordt binnen die zorg voorgeschreven en valt grotendeels onder de verzekering.

Laat het budget particuliere zorg niet toe, dan is de reguliere route de juiste en die hoort gebruikt te worden. De uitkomst hangt vooral af van het afmaken van de behandeling, niet van wie betaalt of welke toedieningsvorm is gekozen.

De reis en de taal

De vlucht vanaf Amsterdam of Brussel duurt ruim twee uur, en de luchthaven van Warschau ligt een klein half uur van de kliniek. De reis is op één dag te doen, maar wij raden dat niet aan: de beoordeling kost tijd en zo'n beslissing hoort niet genomen te worden met een vertrektijd in het hoofd.

De behandeling verloopt in het Engels, vanaf het eerste contact en de medische beoordeling tot de implantatie zelf. Schriftelijke informatie kan in het Nederlands worden verstrekt.

Wanneer onmiddellijk hulp nodig is

Belangrijke medische informatie

Het gebruik van naltrexon, ook in implantaatvorm, brengt medisch risico met zich mee, ook wanneer de ingreep volgens de geldende standaarden is uitgevoerd. De reactie van het lichaam kan individueel en moeilijk voorspelbaar zijn en zowel algemene als plaatselijke verschijnselen omvatten.

Naltrexon waarborgt geen voortgezette abstinentie, neemt het risico op terugval niet weg en vervangt geen psychotherapeutische of psychiatrische behandeling. Iedere patiënt moet uitvoerig worden geïnformeerd over de werking, mogelijke complicaties, de verlaagde tolerantie wanneer de werking afloopt en de blokkade van opioïde pijnstillers.

De informatie op deze pagina is informatief en educatief van aard. Zij vormt geen medisch advies, geen diagnose en geen behandeling en kan een individueel consult bij een arts niet vervangen. Het beschreven zorgmodel betreft de klinische praktijk in Polen, in overeenstemming met de geldende regelgeving en medische richtlijnen.

Wat er naast het implantaat komt

01

Behandeling van alcoholverslavingDe belangrijkste indicatie voor naltrexon

02

Opioïde pijnstillersBehandeling na volledige ontgifting, absolute voorwaarde

03

OxycodonverslavingDe meest voorkomende receptopioïde in de praktijk

04

CocaïneverslavingDe basis is psychotherapie, medicatie alleen ondersteunend